W pewnym momencie życia coś przestawiło mi się w głowie i przestałem pić herbatę. Po prostu przestała mi smakować. Nawet nie zdajecie sobie sprawy, ile problemów może przysporzyć niepicie herbaty.
Wszystko, co mamy, chowamy w pawlaczach naszych loftów. Na białych szafkach, szklanych biurkach stawiamy niepotrzebne ozdoby i zaczynamy żyć minimalistycznie, co chwila zakopując się w zgromadzonych śmieciach. Minimalizm dobrze wygląda na Instagramie, dobrze wygląda, gdy do naszego mieszkania-studia w modnej dzielnicy przychodzą znajomi. W końcu sami nie wiemy co mamy i cały czas powtarzamy, że rozsądnie wydajemy pieniądze. Zapominamy o tym, że żeby mieć mniej, najważniejsze jest mieć rozsądnie.
Wbrew temu, co przepowiada zgraja „nerdów” i geeków, rowerowej rewolucji nie będzie. A jeśli już, to nie zakończy się tak, jak by tego chcieli.
Powiesz, że Celebrity Splash to zmierzch telewizji, koniec jakichkolwiek wartości. Mylisz się. Ten program to esencja tego, co oferuje współczesna telewizja. Do prawdziwego dna jeszcze naprawdę daleko.
Pani Krysia to taka męcząca sąsiadka, która przychodzi do nas zazwyczaj niedzielę i opowiada historie, które słyszeliśmy już wielokrotnie. Mimo, że trochę mamy jej dość, ale nie potrafimy się do tego przyznać, to nadal chętnie jej słuchamy. Czubówna opowiedziała już o wszystkim. Spiekocie pustyni, głębinach oceanu i w gąszczu dżungli. Ale co z naszymi lasami i żyjącymi w nich zwierzętami?
Tak, obejrzałem ten film. Za kilkanaście złotych kupiłem sobie prawo do krytykowania 50 Twarzy Greya. Na skali 1 – 10 znajduje się mniej więcej w tym samym miejscu co Avatar i którakolwiek część Szybkich i Wściekłych. Mocne 2/10.
Daleko mi od bycia rowerowym neofitą, który przed śniadaniem morduje kierowców i rozpętuje gównoburze o Świętej Przepustowości. Daleko mi też do rowerzystów, którzy robiąc w niedzielę dwa kółka dookoła bloku, szpanują akcesoriami wartymi więcej niż cała moja edukacja. Ja po prostu na rowerze jeżdżę. Od małego.